آستان او را داشته و شرح حال شيخ را نوشته است . در مفتاح گويد : « در چهل سالگى كه اين كمينهء خاكى را ملازمت آستانهء رفيعهء اسلام‌پناه بود ، هرگز نديدم كه شيخ ، قدّس اللّه روحه ، طعامى خوش خوردى يا لباسى به تكلّف پوشيدى ؛ بلكه هميشه روزه داشتى و به كسيراتى و اندك آشى نرم بىچربش افطار كردى . و در آخر عمر ، ازبس‌كه ضعف جسمى در شيخ مىيافتم ، گاه‌گاهى ، قدرى گوشت در آن طبخ مىانداختم . » « 1 » او در ميان مريدان و اطرافيان شيخ الاسلام ، به نام نگارندهء سيرت شيخ شناخته بوده است : در صفحهء 200 سطر 4 به بعد آمده است : « بعد از آن شيخ ، قدّس اللّه روحه ، را به خواب ديدم كه دست مرا بگرفت و برد تا پيش جمع‌كنندهء سيرت شيخ الاسلام و گفت : يا اخى ، بشنو از اين درويش كه خوابى راست ديده است ؛ همچنان‌كه وى بگويد بنويس . شيخ ، قدّس اللّه روحه ، بايستاد تا من تمامى خواب ، من أوّله إلى آخره ، بگفتم و اخى محمود نبشت . » محمود بن عثمان خود بارها گفته است كه هرچه در اين سيرت‌نامه آورده يا به چشم خويش ديده يا از زبان شيخ شنيده و يا از قول ياران وى آورده است : « و اين كمينهء خاكى را همچنان‌كه از زبان مبارك شيخ استماع مىافتاد مىنبشت . » 4 شيخ امين الدين 77 سال زيست . او پس از مرگ پدر ( 694 ه ق ) تا روزى كه درگذشت ( چهارشنبه ، يازدهم ذىالقعده 745 ه ق ) در كازرون خليفه بود . بنابراين ، مدت حيات محمود بن عثمان را به تقريب مىتوان دانست ؛ اما اينكه چند سال بعد از شيخ زنده بوده ، دانسته نيست . موطن اصلى او نيز شناخته نيست ؛ اما چون در فردوس

--> ( 1 ) ص 10 نسخهء خطى